welsprekendheid

vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

vermogen om als spreker overtuigend over te komen
De welsprekendheid stroomde uit hem, hij had echt een buitengewoon goed humeur, was bijna euforisch.

Etymologie

*afgeleid van welsprekend

Vertalingen

Spaanselocuencia, oratoria

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek