weldoener

mannelijk (de)/ˈwɛldunər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

iemand die een goede daad doet door iemand vooral financieël te helpen
Zo was de eenvoudige monnik uit Myra, die in de vierde eeuw plotseling in de geschiedenis kwam als de weldoener van alle mensen - en er korte tijd later weer uit verdween - nu in oost en west bekend.

*Samenstellende afleiding van wel en doen

Engelsbenefactor

Fransbienfaiteur

DuitsWohltäter

Spaansbienhechor, benefactor