welbespraaktheid

vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

de kunst om iets goed te kunnen verwoorden
Zijn welbespraaktheid was ver ontwikkeld.

*Afgeleid van welbespraakt .

Engelseloquence

Franséloquence

DuitsBeredsamkeit, Redegewandtheit, Eloquenz

Spaanselocuencia

Poolselokwencja