weigelia

mannelijk/vrouwelijk (de)/wɛiˈɣelija/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. bloemplanten (bloemplanten) benaming voor sierplanten uit het geslacht , dat van nature voorkomt in Oost-Azië
    Aan de landschapsstijl hebben we ook in onze boerentuin de binnenkomst te danken van veel nieuwe heesters, als weigelia, sneeuwbes, rododendron en mahonie.

Etymologie

*(eponiem), van de oude naam "Weigelia" voor het plantengeslacht dat door de 18e-eeuwse Zweedse botanicus is genoemd naar de 18e-eeuwse Duitse natuuronderzoeker

Synoniemen

weigela
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek