wegwuiven

/xxxx/

Betekenis

werkwoord

met een handgebaar iets doen wegwaaien
doen alsof er niets aan de hand is, terzijde schuiven
De rechtbank voelde H. op de eerste procesdag uitvoerig aan de tand. Veel van de kritische vragen wuifde H. weg - hij is zich van geen kwaad bewust en meent dat hij al die jaren slechts zijn werk heeft gedaan, op een transparante manier.de Telegraaf 05 dec. 2017
Hoewel ver in de minderheid, zijn er ook deelnemers die de onrust in de Turkse gemeenschap in Nederland wegwuiven. „Overdreven stemmingmakerij. Er zijn meningsverschillen, maar daar blijft het gewoon bij”, klinkt het kordaat.de Telegraaf 14 sep. 2016