wegenis

vrouwelijk (de)/ˈweɣəˌnɪs/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. geheel van wegen onder beheer van een instantie
    Het gemeentereglement dat verbiedt langs de wegenis te bouwen zonder voorafgaande toelating van het schepencollege, is wettig en toepasselijk op al de openbare wegen, zonder onderscheid, die op het grondgebied der gemeente zijn gelegen.GemeentereglementenToelating tot bouwen - Wegenis- Toepasselijkheid (Arrest Verbrekingshof, 14 januari 1907 - Pas 1907, I, 90).

Etymologie

*afgeleid van "weg" als leenvertaling van "voirie"

Verwante woorden

wegebbenwegebbendwegebbendewegebdewegebdenwegebtWegedoornwegedoornswegedorenwegedorenswegelwegeling
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek