wedstrijdsport

mannelijk/vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. sport waarbij men zich meet met andere sporters
    Maar als ik niet meer op zondag mag schaatsen, kan ik wel stoppen met de wedstrijdsport.
    De overige nummers (man-tegen-mangevecht, het werpen met een brok ijzer en boogschieten) werden geen regulier onderdeel van de Griekse wedstrijdsport - al werd er in de gymnasia wel degelijk aandacht besteed aan dit soort pseudomilitaire activiteiten.