waterton

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈwatərˌtɔn/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. vat waarin regen of ander zoetwater wordt opgeslagen
    Je kan in een waterton regenwater opvangen.
    Er waren geen kabels en geen propaantank, alleen een tinnen waterton en twee paar sokken die energiek aan een waslijn bungelden. Er hoefden alleen nog wat kippen bij de deur te scharrelen of een zwart-witte collie aan een ketting te liggen en dan kon het zo doorgaan voor een onderwerp van Blakes schilderijen of een van de sepia foto's van James Cameron.

Etymologie

*van Middelnederlands "watertonne", op te vatten als

Vertalingen

Engelswater barrel, water cask