warrant

mannelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. volmacht
  2. bewijsstuk van uitvinding -> patent, octrooi
  3. bewijsstuk voor opgeslagen waren
  4. economie (economie) verhandelbaar recht om tegen een vastgestelde koers gedurende een bepaalde periode nieuwe aandelen te kopen, rechtstreeks van de vennootschap (niet via de beurs)

Etymologie

* Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘volmacht’ voor het eerst aangetroffen in 1684

Verwante woorden

warrantsWarrewarrelwarreldewarreldenwarrelenwarrelendwarrelendewarreligwarreligewarrelingwarrelingen
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek