wandtegel

mannelijk (de)/ˈwɑnteɣəl/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. een vierkant of rechthoekig stuk materiaal, dat tegen een wand kan worden gelijmd of gehangen
    Museum in Bloei is de nieuwe tentoonstelling van het Nederlands Tegelmuseum. Op wandtegel en tableau is de schoonheid afgebeeld van de al eeuwen felbegeerde tulp, de witte lelie en de grote baardiris. Bezoekers mogen een eigen tegel ontwerpen en beschilderen. NRC Bernard Hulsman 31 maart 2011

Synoniemen

wandsteenwandbekleding
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek