walkietalkie

mannelijk (de)/ˌwɔːkiːˈtɔːkiː/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

draagbaar (speelgoed)apparaat waarin men via een radioverbinding gesproken berichten kan zenden en ontvangen
De jongens konden met een walkietalkie met elkaar praten en net doen alsof ze een politieagent waren.

Etymologie

*samenstelling van engels "walk" (lopen) en "talk" (praten)

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek