walgelijkheid

vrouwelijk (de)/ˈwɑlɣələkˌhɛit/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. de mate waarin iets fysieke of morele walging en afkeer opwekt
    Op internet oversteeg de verontwaardiging over de hypocrisie van Van den Belt en consorten die over de agressieve halvezolen. Het toegeven aan de terreur had het in walgelijkheid gewonnen van de terreur zelf. HP de Tijd FRANK HEINEN 2 APR 2014 [https://www.hpdetijd.nl/2014-04-02/dwight-lodeweges-en-het-gemak-van-verontwaardiging/ Over Dwight Lodeweges en het gemak van verontwaardiging]

Etymologie

afleiding van walgelijk