vredestichter

mannelijk (de)/ˈvredəˌstɪxtər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

iemand die er voor zorgt dat een strijd of oorlog stopt
De vredestichter kon goed luisteren naar de bezwaren van beide strijdende partijen en zo een compromis bedenken dat voor beide partijen acceptabel was.

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek