volkomen

/vɔlˈkomə(n)/

Betekenis

werkwoord
  1. verouderd (verouderd) iets doen tot het bedoelde resultaat helemaal is bereikt
    Volkomt deze aan de laatste bepaling niet, dan kan de prijs hem geweigerd worden.
werkwoord
  1. erga (erga) geheel gevuld geraken
    Met als gevolg dat de woningen die Lelystad nog steeds aan het bouwen was, niet meer volkwamen.

Etymologie

#zonder dat er iets aan ontbreekt

Synoniemen

compleettotaalvolledighelemaalvolkwam

Antoniemen

onvolkomen
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek