voldragen
/vɔlˈdraɣə(n)/
Betekenis
werkwoord
- (ov) in de baarmoeder laten uitgroeien tot het natuurlijke moment van de geboorteOok stond in de eerdere versie dat wetenschappers hopen een levensvatbaar embryo te kweken die een zwarte neushoorn kan voldragen.
- (ov) (figuurlijk) zich volledig laten ontwikkelen, zodat er niets meer aan mankeertZe wilde aan zoveel personages vorm geven dat zij er nooit een kon voldragen.Mijn moeder heeft dertien kinderen voldragen, vijf stierven kort na de geboorte. Het waren resuskinderen: baby’s die ziek werden door een verkeerde combinatie van de resusbloedgroep van mijn ouders.
- na een complete zwangerschapsperiode tot het natuurlijke moment van geboorteBijna dertig jaar geleden beviel Yvonne Settels na een voldragen zwangerschap van Roy.
- (figuurlijk) helemaal voorbereid zodat er vanaf het begin niets aan mankeertOp papier oogt deze eerste editie voldragen en gevarieerd, met een mix van klassiek en hedendaags repertoire, aandacht voor jong talent en lezingen van Alfred Brendel en Alex Ross.Dit zijn we in 2010 gaan ontwikkelen omdat we merkten dat er steeds meer vraag is naar bomen voor daktuinen en op bouwlocaties waar meteen voldragen bomen moeten staan.
Etymologie
*[A]: van Middelnederlands "voldragen", op te vatten als
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek