vinger

mannelijk (de)/ˈvɪŋər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

anatomie (anatomie) elk van de 5 gelede extremiteiten waar de hand zich in splitst
Terwijl ik goedkeurend met mijn vinger langs de vergulde lambrisering streek, de dikte voelde van de stof van de zware, oker overgordijnen en de stoel wegschoof om de openslaande deuren te openen naar het terras, dat uitzicht bood op de rozentuin, of wat daarvan over was, en de vijver met de defecte fontein, bedacht ik dat ik nog tijd genoeg zou hebben om deze kamer en detail te beschrijven.
Het was hoogzomer en ik liep tot mijn oksels door het hoge gras, strekte mijn armen uit en liet mijn vingers over de grassprieten glijden.

* In de betekenis van ‘grijporgaan aan hand’ voor het eerst aangetroffen in 1100

Als men hem een vinger geeft, neemt hij de hele hand. — Hij maakt op onbescheiden wijze gebruik van wat hem is toegestaan, hij maakt misbruik van iemands welwillendheid.
met een natte vinger
Dat klopt als een zwerende vinger. — Dat klopt precies.
Dat kun je op je vingers natellen. — zeer gemakkelijk nagaan, inzien
de elfde vinger — (synoniem) penis
de vinger aan de pols houden — de nieuwste ontwikkelingen bijhouden
de vinger op de mond leggen; de vinger op de lippen leggen — zwijgen, niets (over)vertellen, of aldus aanduiden dat men zwijgen moet
de vinger op de wond of zere plek leggen — precies zeggen waar een gebrek schuilt

Engelsfinger

Fransdoigt

DuitsFinger

Spaansdedo

Italiaansdito

Portugeesdedo

Russischпалец, перст

Chinees手指

Japans指

Koreaans손가락

Arabischاصبع

Turksparmak

Poolspalec

Zweedsfinger

Deensfinger