verzameling
vrouwelijk (de)/vərˈzaməˌlɪŋ/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- meerdere voorwerpen, die soms door één persoon bij elkaar gebracht en onderhouden worden, en waarvan de objecten vaak tot één groep (thema) horen b.v. een grammofoonplatenverzameling, in meest algemene zin is een verzameling het geheel van bijeengezamelde zakenAanvankelijk had ik geaarzeld, allereerst omdat ik nog steeds bezig was in mijn boek van Muriel Spark, een verzameling korte verhalen en hoorspelen die zes jaar daarvoor was uitgegeven.MMA (Spaans voor 'ziel') is één grote verzameling superlatieven.
- (wiskunde) (informatica) een collectie van verschillende objecten, elementen genoemd, die op haar beurt ook weer als een object wordt beschouwd.
Etymologie
*Naamwoord van handeling van verzamelen .
Vertalingen
Engelscollection, set, collection
Franscollection, ensemble
DuitsSammlung, Kollektion, Menge
Spaanscolección, conjunto
Japans集合
Poolszbiór
Zweedssamling, mängd
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek