verwondering

vrouwelijk (de)/vərˈwɔndəˌrɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

de mate van verwonderd zijn
Zijn verwondering was erg groot toen hij het eindresultaat zag.
Decoraties en meubelstukken uit ver van elkaar verwijderde tijdvakken hingen en stonden elkaar met verwondering aan te staren.
De PCT heeft geen religieuze wortels behalve verwondering over de natuur.

Etymologie

*Naamwoord van handeling van verwonderen .

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek