verwoesting

vrouwelijk (de)/vər'ʋustɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

het aanbrengen van grote schade, tot een woestenij terugbrengen
De inname van de stad leidde tot de volledige verwoesting ervan.
Russisch leger laat spoor van dood en verwoesting na rond Kiev. [https://www.parool.nl/wereld/russisch-leger-laat-spoor-van-dood-en-verwoesting-na-rond-kiev~bae1cf5f/ www.parool.nl (4 apr 2022)]
Ze giechelde een beetje over de 'terreuradvocaat'toen hij zich voorstelde, maar verontschuldigde zich meteen en zei dat ze zijn antifeministische verwoestingen aandachtig, maar met gemengde gevoelens, volgde.

* van verwoesten .

Engelsdestruction, obliteration

DuitsVerwüstung