Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

verwoester

mannelijk (de)/vərˈwustər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand die zorgt voor totale vernieling
    Veel slachtoffers van zwendel of foute adviezen blijven volhouden dat de verwoester van hun leven zo aardig en voorkomend was.
    De site, in het midden van de jungle, is bezaaid met tempels, de ene al ouder dan de andere, de andere al verwoester dan ene, maar allemaal even verbazingwekkend.

Etymologie

*: verwoest