vervuiling

vrouwelijk (de)/vərˈvœylɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. sterke verontreiniging
    b.v. het terechtkomen van onnatuurlijke, schadelijke of giftige stoffen in het milieu
    Dat milieuvervuiling een probleem is, werd rond 1970 algemeen bekend.
    Vandaag wordt bij verschillende Nederlandse vliegvelden gedemonstreerd door mensen die vinden dat de overlast en de vervuiling door de luchtvaart de spuigaten uit loopt.

Etymologie

* van vervuilen

Vertalingen

Engelscontamination, pollution
Franspollution
DuitsBeschmutzung
Spaanspolución, contaminación
Zweedsförorening