vervelen

/vərˈvelə(n)/

Betekenis

werkwoord

ov (ov) saai zijn, en gevoelens van onlust bij iemand oproepen
inerg (inerg) klieren
refl (refl) zich ~: niet weten wat te doen
Misschien zou ik me op een gegeven moment vervelen met alleen mijn eigen gedachten als vermaak.

Etymologie

*Afgeleid van veel

Uitdrukkingen

(in België) verveeld zitten met iets

Vertalingen

Engelsbe bored

Franss'ennuyer

Duitssich langweilen

Spaansfastidiarse, aburrirse

Turksusanmak

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek