verrader

mannelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand die verraad pleegt
    Verrader! Jij zult boeten voor je verraad!
    Pro-Oekraïense protesten in VS, JD Vance weggehoond in skioord: ‘Vance is een verrader’[https://www.parool.nl/wereld/pro-oekraiense-protesten-in-vs-jd-vance-weggehoond-in-skioord-vance-is-een-verrader~b1bb9c4f/ www.parool.nl (2 mrt 2025)]
    Dat waren de eerste dagorders van De Gaulle toen hij de macht had overgenomen in het bevrijde Parijs, om alle Franse diplomaten in de hele wereld die aan de kant van de verraders hadden gestaan te ontslaan en daarna alle die aan de kant van het vrije Frankrijk hadden gestaan te bevorderen.

Etymologie

* van verraden

Vertalingen

Engelstraitor
Franstraître
DuitsVerräter
Spaanstraidor
Italiaanstraditore
Portugeestraidor
Zweedsförrädare