verovering

vrouwelijk (de)/vərˈovəˌrɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

iets door middel van strijd in bezit genomen hebben

Etymologie

* van veroveren

Vertalingen

Engelsconquest

Fransconquête

DuitsEroberung

Spaansconquista

Zweedserövring

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek