verloofde

mannelijk/vrouwelijk (de)/vərˈlovdə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

iemand die toegezegd heeft met een partner in het huwelijk te willen treden
Hij ging met zijn verloofde op vakantie.
Of een gesneuvelde marineofficier een rouwende verloofde of een rouwende vrouw achterliet, maakte niet uit, mocht het ergste zich voordoen.

*Afgeleid van verloofd

Engelsfiancé, fiancée

Fransfiancé, fiancée

Spaansprometido, prometida, novia

Poolsnarzeczony, narzeczona

Zweedsfästman, fästmö