verlamming

vrouwelijk (de)/vərˈlɑmɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

medisch (medisch) toestand waarin men niet is staat is zich te bewegen
overdrachtelijk het tot staan komen van het normale functioneren
De ijzel veroorzaakte een verlamming van het vervoer in het land.

* van verlammen

Engelsparalysis

Fransparalysie

DuitsLähmung

Spaansparálisis