verkleutering

vrouwelijk (de)/vərˈkløtərɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. communicatie (communicatie) uitingen gericht op volwassenen zo sterk vereenvoudigen dat de ontvangers het gevoel krijgen dat ze niet serieus worden genomen
    Betutteling of verkleutering valt het meest op in woonzorgcentra, maar komt in de hele samenleving voor.

Etymologie

*afgeleid van "verkleuteren"

Verwante woorden

VerkaaikVerkaartverkaasdverkaasdeVerkadeVerkaikverkalkverkalkenverkalkingverkalktverkalkteverkalkten
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek