vergunningverlening

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord

het geven van een officiële toestemming voor iets waarvoor men een vergunning nodig heeft
Het kabinet trekt de vergunningverlening voor een asielzoekerscentrum in de Overijsselse plaats Albergen naar zich toe. Daarmee passeert het kabinet de gemeente Tubbergen, waar Albergen ligt.

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek