vergunningsplicht

mannelijk/vrouwelijk (de)/vərˈɣʏnɪŋsˌplɪxt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het verplicht zijn om officiële toestemming te vragen voor het uitvoeren van een bepaalde activiteit
    De ander viel in de categorie 'wereldredder', trok naar Unterleuten om in opdracht van de natuurbescherming een paar domme vogels tegen de plaatselijke boeren te beschermen en maakte van elke nieuwe silo en elke geplande bestemmingswijziging een staatsaangelegenheid met vergunningsplicht, rijen dossiers en zenuwslopende kastje-naar-de-muurtoestanden.