verevening

vrouwelijk (de)/vərˈevənɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

gelijkmatige verdeling van een financieel voor- of nadeel over alle deelnemers zodat dit niet bij een beperkt aantal deelnemers terechtkomt
het afbetalen van schulden en het aanzuiveren van tekorten
een financiële administratie na afloop van een bepaalde periode op orde brengen of in orde bevinden

Etymologie

*van "verevenen"

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek