verbrokkeling

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het uiteen laten vallen in kleine stukjes; het in kleine stukjes breken
    Maar de keizerlijke politie hield me al een tijdje in de gaten, want in die tijd wilde Napoleon de verbrokkeling van de provincies, in tegenstelling tot wat hij later nastreefde toen hij een zoon kreeg.

Etymologie

* afleiding van (nomact) van verbrokkelen