velaar

mannelijk (de)/veˈlar/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

fonetiek (fonetiek) spraakklank die met een deel van de tong tegen het zachte gehemelte gevormd wordt

* In de betekenis van ‘spraakklank geproduceerd door met de tong contact te maken met het zacht gehemelte’ voor het eerst aangetroffen in 1902

Engelsvelar

Fransvélaire

Spaansconsonante velar, velar