vanille

mannelijk/vrouwelijk (de)/vaˈniljə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

voeding, specerij (voeding) (specerij) een smaak- en geurstof geëxtraheerd van de vanilleplant
Dit roomijs smaakt naar vanille.
Het water liep me spontaan in de mond als ik dacht aan een vanille milkshake en cola met ijs.
plantkunde (plantkunde) benaming voor een bepaalde tropische klimplant,

* Leenwoord van Frans "vanille", in de betekenis van ‘specerij’ voor het eerst aangetroffen in 1734

Engelsvanilla

Fransvanille

DuitsVanille

Spaansvainilla