usurperen

/u.sur.ˈpe.rə(n)/

Betekenis

werkwoord

toe-eigenen, onrechtmatig in bezit nemen, zich aanmatigen
Vlaams minister-president Kris Peeters en zijn Waalse collega Rudy Demotte willen meer duidelijkheid over de usurperende bevoegdheden bij de uitwerking van de zoveelste Belgische staatshervorming.

Etymologie

*afgeleid van het Franse usurper ()

Vertalingen

Engelsoverpower, usurp

Fransusurper

Spaansusurpar

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek