upper
mannelijk (de)/ˈʏpər/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- roesmiddel dat een opwekkende werking heeftAl snel daarna startte een industrie van nep-Captagon, pillen gemaakt van verschillende amfetamines, aangevuld met andere uppers – drugs die de gebruiker energie en een goed gevoel geven.
Etymologie
*van "upper"
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek