upper

mannelijk (de)/ˈʏpər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. roesmiddel dat een opwekkende werking heeft
    Al snel daarna startte een industrie van nep-Captagon, pillen gemaakt van verschillende amfetamines, aangevuld met andere uppers – drugs die de gebruiker energie en een goed gevoel geven.

Etymologie

*van "upper"