ultimatum

onzijdig (het)/ʏltɪˈmatʏm/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een laatste eis alvorens men tot een actie overgaat
De gijzelnemers gaven de politie een ultimatum om hun vrienden uit de gevangenis vrij te laten.

* Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘laatste voorwaarde’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1694

Engelsultimatum

Fransultimatum

DuitsUltimatum

Spaansultimátum

Turksültimatom

Zweedsultimatum