uitzondering

vrouwelijk (de)/œytsɔndərɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een geval waarbij men iets niet onder een regel laat vallen
Hij maakte een uitzondering voor de zieke leerling die het proefwerk gemist had.
Mevrouw Maillard had alle directeuren in haar hart gesloten, zonder uitzondering. {{Aut|Lemaitre, Pierre
Velen van ons zijn slaaf van onze schulden geworden en ik was hierop geen uitzondering.

*Naamwoord van handeling van uitzonderen .

Engelsexception

Fransexception

DuitsAusnahme

Spaansexcepción

Poolswyjątek