uitwonendheid

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het niet meer bij de ouders wonen van studenten

Etymologie

*Afgeleid van uitwonend

Verwante woorden

uitwaaiuitwaaideuitwaaidenuitwaaienuitwaaienduitwaaiendeuitwaaierenuitwaaierenduitwaaierendeuitwaaieringuitwaaiertuitwaait
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek