uil

mannelijk (de)/œyl/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

dierkunde (dierkunde) benaming voor vogels uit de orde , roofvogels die vooral 's nachts jagen; onderverdeeld in twee families: en
vlinders (vlinders) benaming voor vlinders uit de familie , nachtvlinders waartoe meer dan 25.000 soorten behoren
informeel, pejoratief (informeel) (pejoratief) dom persoon
Een uil van een vent.

* In de betekenis van ‘uilachtige’ voor het eerst aangetroffen in 1240

beter met de uil gezeten dan met de valk gevlogen,
ieder meent dat zijn uil een valk is
[[elk meent zijn uil een valk te zijn — Elk meent zijn uil een valk te zijn]].|Elke ouder denkt dat zijn kind het beste is.
een uil vangen — een grote strop hebben
uilen naar Athene dragen — nutteloos werk verrichten
een uiltje knappen — een dutje doen

Engelsowl

Franshibou, chouette

DuitsEule

Spaansbúho, lechuza

Italiaansgufo

Portugeescoruja, mocho

Russischсыч, сова

Japans梟

Turksbaykuş

Poolssowa

Zweedsuggla

Deensugle