tweecomponentenlijm
mannelijk (de)/ˌtwekɔmpoˈnɛntə(n)ˌlɛim/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- plakmiddel dat pas plakt wanneer men twee bestanddelen bij elkaar voegtMooie tijden. Die man die de emmer niet van zijn hoofd kreeg, had bijvoorbeeld tweecomponentenlijm in zijn emmer gestopt waarmee hij tegels zette en toen had een collega gezegd: “Dat werkt zo goed, dat als je die emmer om je kop zet, krijg je hem er niet meer af.” Ze wedden om honderd gulden. De collega won.
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek