troef

mannelijk/vrouwelijk (de)/truf/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. kaartspel (kaartspel) een kaart van een kleur die hogere waarde heeft dan andere kleuren
    Samen hadden zijn acht van de dertien troeven in handen.
  2. een verborgen voordeel

Etymologie

*via "truf" van "triomphe" dat weer teruggaat op Latijn "triumphus" "triomf, zege", maar in de 15e eeuw ook de naam van een kaartspel werd en de betekenis "troef" kreeg; cognaat met "trûf", "Trumpf", "trump"

Uitdrukkingen

  • Al je troeven uitspelen/verspelen — Alles gebruiken zonder dat je daarna nog wat achter de hand hebt
  • De troef inzetten — Iets gebruiken waardoor je een voordeel hebt
  • Een troef achter de hand hebben — Iets wat voordeel biedt nog even bewaren voordat je het gebruikt

Verwante woorden

troebeltroebeletroebelentroebelertroebeleretroebelheidtroebelstetroebleerdetroebleerttroeblerentroefaastroefazen
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek