trechterbeker
mannelijk (de)/'trɛxtərbekər/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (archeologie) aardewerken pot met een trechtervormige hals en een bolle buik, kenmerkend voor de Trechterbekercultuur uit de Nieuwe Steentijd (Late Neolithicum)
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek