trap

mannelijk (de)/trɑp/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

bouwkunde (bouwkunde) verbinding tussen twee op verschillende hoogte liggende vloeren of terreinen, bestaande uit een reeks treden die zich (schuin) boven elkaar bevinden
Hij liep de trap op.
Gebroederlijk pakten we elkaars handen vast en liepen de trap op van de enige winkel van het dorp, die ook dienst deed als centrale hangplek voor alle hikers.
stoot met de voet
Hij gaf de bal een veel te harde trap.
techniek (techniek) onderdelen van een duikuitrusting die de druk van de perslucht terugbrengen naar normale druk om te ademen
mate van ontwikkeling
Op deze trap van ontwikkeling vormen de arbeiders een over het gehele land verstrooide en door de concurrentie verbrokkelde massa [http://www.marxists.org/nederlands/marx-engels/1848/manifest/manif1.htm Het Communistisch Manifest]
muziek (muziek) functie of akkoord in een akkoordreeks
taalkunde (taalkunde) elk van de verschillende mogelijke vormen van een bijvoeglijk naamwoord die een bepaalde mate van gradatie aangeven
De stellende, vergrotende en overtreffende trap.

zelfstandig naamwoord

trapachtigen (trapachtigen) benaming voor vogels uit de familie
De grote en de kleine trap worden in de Lage Landen niet vaak waargenomen.

*[B]: via Middelnederlands """ en "trappe" van "drop" of "drop"

Een trap nageven — Iemand die al in een kwetsbare positie zit, nog eens extra aanvallen
Van de trap gevallen zijn — naar de kapper zijn geweest

Engelsstairway, staircase, kick

Fransescalier, coup de pied, outarde

DuitsTreppe, Trappe

Spaansescalera, patada, puntapié

Italiaansscala

Portugeesescada

Russischдрофа

Chinees鸨

Turksmerdiven

Poolsschody, drop

Zweedstrapp

Deenstrappe, trappe