tragedie

vrouwelijk (de)/traˈɣedi/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

toneel (toneel) een toneelspel dat handelt over een bedroevende gebeurtenis
Een tragedie begint altijd met een proloog.
Wanneer de geschiedenis zich herhaalt is dat of in de vorm van een tragedie of in de vorm van een klucht.
figuurlijk (figuurlijk) gebeurtenis met een droevige of rampzalige afloop
De overstromingen in Pakistan zijn vooral een menselijke tragedie voor miljoenen mannen en vrouwen.
Met de dood van één van de klimmers mondde de expeditie uit in een tragedie.

* Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘treurspel’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1485

Engelstragedy, tragedy

DuitsTragödie, Tragödie

Spaanstragedia