toevalligheid

vrouwelijk (de)/tuˈvɑləxˌhɛit/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iets wat door toeval is gebeurd en geen regel is
    Het winnen van de staatsloterij is een toevalligheid.
    „Ongelooflijk verdrietig”, werd Meijer toen ze het nieuw over de doodgeschoten honden eerder deze week hoorde. „Dit moet je géén incident noemen”, vindt zij. Ze bedoelt daarmee dat de agressieve reactie van deze honden niet gezien moet worden als een toevalligheid. NRC Kim Bos 20 januari 2017

Etymologie

*afgeleid van toevallig

Vertalingen

Engelsaccidence, chance, hazard
Spaansacaso, azar, casualidad

Verwante woorden

ToevaToevaanstoevaltoevallentoevallendtoevalligtoevalligetoevalligertoevalligeretoevalligerwijstoevalligerwijzetoevalligheden
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek