toehoorster

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord

vrouw die luistert maar niet actief aan het gesprek of de vergadering deelneemt
iemand die goed luistert
Ze keek trots naar me, vermoedelijk omdat Nounou een meelevende toehoorster aan me had.

Etymologie

afleiding van (nomact) van toehoren

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek