toccata

mannelijk/vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een virtuoze, fantasie-achtige instrumentale compositie zonder vaste vorm
Het concertprogramma omvat onder meer een klassiek festival, waaronder de toccata uit de Suite Gotique van Boëllmann, en de Second Waltz van Sjostakovitch.
Op het programma staan onder meer de koraalfantasie over Eine Feste Burg ist unser Gott van Max Reger en een Toccata van Charles-Marie Widor.

Etymologie

* uit het Italiaans

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek