tik

mannelijk (de)/tɪk/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een korte niet al te harde klap of schop
Hij gaf een tikje tegen het venster.
‘Rustig, Misty’, en hij gaf het dier een corrigerende tik.
het korte maar energieke geluid van zo'n klap of schop
Je moet mijn fiets eens nakijken, ik hoor steeds een tik.

Etymologie

*(klanknabootsing)

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek