terzijdelating
vrouwelijk (de)
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- het (voorlopig) iets opzij laten liggen
- het (voorlopig) negeren van iets of iemandToen Newton de wet van de zwaartekracht formuleerde, zei hij niet dat de zon of de aarde een eigenschap hadden om aan te trekken; hij zei dat alle lichamen van het grootste tot het kleinste de eigenschap hebben elkaar aan te trekken, dat wil zeggen: met terzijdelating van het vraagstuk van de oorzaak van de beweging van de lichamen, formuleerde hij de eigenschap die alle lichamen, van oneindig groot tot oneindig klein, gemeen hebben.
Etymologie
* van terzijdelaten
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek