terrein

onzijdig (het)/təˈrɛin/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een stuk grond van enige omvang
Jullie mogen niet op andermans terrein komen!
Vanwege het gebrek aan steun echter moesten mijn enkels erg wennen aan het oneffen terrein.
een onderwerp waarmee men zich bezighoudt
Sorry, maar dat is niet mijn terrein.
figuurlijk (figuurlijk) invloedssfeer, afzetgebied

* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘stuk grond’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1809

Engelsterrain

Fransterrain, domaine

DuitsGelände

Spaansterreno, campo